లోకం తెలియని ఖైదీలా ఉన్న నన్ను
నీ హ్రుదయ సామ్రాజ్యపు వీధులలొ
విహరింపజేస్తున్న నీకు నేనేమివ్వ గలను
కలలోనైనా ఇలలోనైనా అభిమానపు తెమ్మెరలు
కురిపించడం తప్ప నేనేమి చేయగలను
నీలో కొత్త ఊహలకు మధురభావనై
జీవిస్తా నా జీవితకాలం.........
నీ తనువు లోని అణువణువుని శ్ర్పుశిస్తా
నా తలపులతో.........
భరించలేని భాధలని భారంగా మొయబోకు
పంచుకోను నేనున్నానని మరువకు.........
No comments:
Post a Comment